Emisións sen freo

Batéronse todas as marcas. Malia as alertas lanzadas a escala planetaria para frear o quecemento global e os compromisos de redución adquiri­dos polos Estados asinantes do Pro­tocolo de Quioto, no 2010 liberouse á atmosfera un total de 30,6 xiga­toneladas de dióxido de carbono, un 5% máis que o ano anterior. Os combustibles fósiles foron os princi­pais causantes deste aumento a ni­vel global (o 44%  proviñeron do carbón, o 36% están vinculadas ó sector do petróleo e o 20% ó do gas natural) que transforma en “uto­pía” o obxectivo de impedir que as temperaturas suban máis alá dos dous graos centígrados. Así o aler­tou onte a Axencia Internacional de Enerxía (AIE), desmontado todas aquelas previsións que vían na cri­se económica o maior aliado do cli­ma: nin a peor recisión global en 80 anos tivo un mínimo efecto á hora de frear as emisións.

O transporte é, tras o enerxético, o sector que máis contribúe ó cambio climático. Foto: Oliver Weiken/Efe

O transporte é, tras o enerxético, o sector que máis contribúe ó cambio climático. Foto: Oliver Weiken/Efe

A situación global contrasta cos primeiros datos do balance gale­go, onde se observa unha caída do 17,2% nas emisións do sector indus­trial, segundo os datos divulgados pola Consellería de Medio Ambien­te, Territorio e Infraestruturas. ¿Su­pón este dato que vai Galicia contra­corrente? Os expertos coinciden: a resposta é, claramente, non. Gali­cia segue á cabeza en emisións/pér cápita, superando á media estatal: mentres que na nosa comunidade as emisións en 2009 foron similares ás de 1990, no conxunto de Europa reducíron­se nun 17,3 por cento. O motivo do descenso hai que atopalo na caída da produción das térmicas das Pontes e Meira­ma -principais contaminantes do país-, que estiveron sen activida­de varios meses. “A redución das emisións débese a esa paralización no funcionamento, non á posta en marcha de medidas correctoras nin a unha maior eficiencia destas industrias”, apunta Ramón Vare­la, catedrático de Bioloxía e un dos maiores expertos en contamina­ción do país. Do mesmo parecer é Xosé Veiras, responsable de Enerxía e Cambio Climático da asociación ecoloxista Verdegaia, quen apunta á perda de peso do carbón na xera­ción de electricidade debido o pa­rón das centrais, a posta en marcha das de ciclo combinado -“algo máis eficientes”- e, en menor medida, o aumento das renovables. Non obstante, o car­bón -o combutisble fósil máis contaminante- é aínda o máis empregado na xeración de electricidade. De feito, as tér­micas das Pontes e Meirama seguen a ter un papel clave no noso sistema eléctrico, ache­gando en conxunto un 20% da produción, porcentaxe que case duplica a media estatal, próxima ó 12%.

As consecuencias deste aumento constante de CO2 na atmosfera son impredecibles. “Un quecemento así pode interrumpir a vida de cen­tos de millóns de persoas en todo o planeta, levando a unha migración masiva e ó conflito”, apunta o prof­esor Lord Stern, da London School of Economics. Xa non se trata só de que aumente a temperatura e se de­rritan os polos. Os efectos prexudi­ciais xa se deixan notar no noso día a día… e na nosa saúde. Aumento de enfermidades respiratorias, car­díacas ou casos de cancro son con­secuencia directa desta situación, tal e como apunta Varela, quen aler­ta: ata 400.000 persoas en Europa Occidental van ver a súa saúde min­guada como consecuencia da con­taminación. “Está demostrado que hai unha relación de causa-efecto entre o aumento da polución e a su­ba de casos nos hospitais”.

Evitar un desastre mundial pasa necesariamente por unha actuación dos gobernos. “Se temos medidas valentes, decisivas e urxentes moi pronto, aínda temos unha oportunidade de lograr o éxito”, apunta Fatih Birol, economista xefe da AIE. “A preocupación ambiental que había hai dous anos é, a día de hoxe, claramente inferior”. Esta é a advertencia que lanza Ra­món Varela, quen ve tras este crecemento das emisións un cla­ro freo das políticas ambientais. A crise centra todas as olladas e serve de escusa para paralizar calquera medida que sirva pa­ra buscar alternativas ó actual modelo enerxético, ó se une o freo das renovables co parón na eólica e a solar e o retroceso na investigación tecnolóxica para fontes como a xeotermia. Da mesma opinión é Juantxo López de Uralde, promotor de Equo: O problema está fóra de con­trol. O planeta non pode espe­rar e a humanidade non pode asumir a suba de temperatu­ras”. Por iso, Equo pídelle á comunidade inter­nacional que se tomen “medi­das urxentes e eficaces”. Uralde destaca que estes datos eviden­cian que a crise é especulativa, xa que a actividade industrial continúa aumentando, de aí a necesidade de “loitar contra a especulación e a cobiza que nos levou a esta situación”. Os ecoloxistas téñeno claro: a curto prazo, débese avanzar con determinación na mudanza do ‘mix eléctrico’ ata lograr a produción cero de carbón e poñer en marcha políticas que favorezan o aforro e a eficiencia enerxética en todos os sectores. A longo prazo: acometer unha mudanza estrutural que camiñe cara a unha economía baixa en carbono, baseada no decrecemento sostible e o consumo responsable.

Advertisements

About rebecahermo

Pensa no Medio supón un punto e seguido ó traballo iniciado o Día do Medio natural de 2010 no blog Pensa en Verde, publicado no defunto Galicia Hoxe. A vida segue e faino nun planeta cada vez máis comprometido. Esta pretende ser unha pequena fiestra á esperanza. Benvidos a todos ós que vos asomedes a ela.
Estas entrada foi publicada en Cambio climático coas etiquetas , , , , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s